Delphi32's Jeanneau 32.2 L'avalanche

De Defender-27 heeft plaatsgemaakt voor een Jeanneau 32.2. Valt er ook nog te zeilen met deze comfortcontainer?

25 mei 2009

Hemelvaartstripje

Vanaf donderdag tot en met zondag zouden we op pad gaan met de boot, het weer zag er goed uit en we zouden wel zien waar we heen geblazen werden.
Donderdag vroeg bij de boot aanwezig, mocht ik eerst een klein klusje doen: de nieuwe koelkast aansluiten. Er was ooit zo'n koelboxgeval neergezet in de boot, die schijnt te kunnen koelen 'tot 10/20/30 graden onder omgevingstemperatuur!!!'. Ik weet niet wie dat uitgevonden heeft maar mij is het nooit gelukt om spullen echt vers te houden in dat ding. Omdat de behoefte aan kou toch wel aanwezig is (bier!), hebben we een Waeco gekocht. Die moest natuurlijk gevoed worden met 12 volt, een vaste plek aan boord krijgen (zeevast) en daarmee zou eindelijk de 2e accu die ik vorig jaar geplaatst heb een nuttiger bestaan krijgen dan alleen de GPS van stroom te voorzien. Ochtendje geklust, project afgerond, boot opgeruimd en een klein stukje gevaren naar Numansdorp. Koelkast uit! Hoe kan dat nou? Aansluitfout, lekstroom, kapotte accu, alle opties nagelopen maar nog niets gevonden. De intelligente acculader mocht proberen om de stroomvoorziening op gang te helpen, maar deze was slim genoeg om te zien dat de accu (die geladen wordt door het zonnepaneel) helemaal vol was. Hmm, volle accu maar geen stroom bij de koelkast? De zekering dan! En jawel, die was niet berekend op zijn taak en had het loodje gelegd. Nieuwe erin, stroom eraf en tot zondagavond de koelkast laten draaien op zonnepaneel en accu -> werkt.
Vrijdag zouden we naar Stellendam gaan. Er stond een stevig briesje uit het zuidwesten, waardoor we over het Haringvliet moesten laveren. Dat kunnen we ondertussen best aardig en we hadden goed de sokken erin. Tijd voor een plaspauze. Ik ga naar binnen, help de kids een voor een naar het toilet (het schommelt behoorlijk als je hoog aan de wind vaart), ik wil zelf ook nog even maar op het moment dat ik m'n broek weer optrek hoor ik in paniek: "We moeten overstag! Nu! Ondiepte!". Gevolgd door gebonk alsof de boot over een weg met kinderhoofdjes rijdt. En nog 5 seconden later (overstag lukte al niet meer) meer gehobbel, en daarna niets meer. Muurvast lagen we, en aan het water te zien waren we zeer ondiepe stukjes gepasseerd. De kaart bevestigde dit, het was zo'n 70 centimeter diep terwijl onze boot 140 centimeter diep steekt...
De eerste optie: zelf los proberen te komen. Liesbeth gaat het water in om te duwen, ik zorg voor zoveel mogelijk helling in de boot, maar we komen geen meter weg. Voor mijn lieve vrouw onderkoeld raakt halen we haar weer binnen en bespreken de verdere opties. We besluiten hulp in te roepen.
Vervolgens komen we in het verhaal van De Barmhartige Samaritaan terecht. Eerst een speedboot die passeert. Wij zwaaien, hij komt langzaam naderbij maar knalt ook nogal hard op de ondiepte en kiest eieren voor zijn geld. Dan Rijkswaterstaat, die komen na mijn oproep met een schip aanzetten dat ook 2x vastloopt voor ze besluiten dat ze mij niet kunnen helpen. Ze kennen wel een berger die binnen 15 minuten ter plaatse is. We leggen een sleeptros om de mast, de 280pk sterke waterjet van de sleper komt in actie en na 20 angstige minuten van wrikken komt de boot los, hobbelt over de ondiepte alsof het een Landrover op een Tanzaniaans weggetje is en op eigen kracht kunnen we dan weer verder naar Stad aan 't Haringvliet. Na 3 uur gebonk tegen keien onder water zijn we blij dat het bootje het gehouden heeft en vinden we het niet erg om de plannen om te gooien.

Zaterdag willen we toch weer gaan varen (in Stad aan 't Haringvliet is echt niets te beleven), de wind is gunstig voor een koersje naar Stellendam en belooft zondag ook weer gunstig te zijn voor de terugreis. We nemen de gok, hijsen de halfwinder en zijn in de haven voor we er erg in hebben. Da's mooi, er moesten nog boodschapjes gedaan worden dus ik heb zowaar gefietst samen met Monique. Prachtige haven verder hoor, met zelfs een ligbad (als ie tenminste vrij is)!

Zondag terug naar Noordschans. De wind zat in de beloofde hoek, net iets teveel westelijk en nogal vlagerig helaas, waardoor het nog puzzelen was om de snelheid erin te houden. Maar we hebben het wél gedaan! Na ruim 8 uur varen (een nieuw record voor ons) konden we weer keurig ons eigen boxje insteken en de boot klaar maken voor de volgende trip. Daarover later meer.

10 mei 2009

Klusdagje

Soms moet er ook wat onderhoud aan een polyesterboot gebeuren. Gelukkig valt dat in het niet vergeleken met de restauratiewerkzaamheden die ik bij Kim heb uitgevoerd, maar het is natuurlijk wel nodig.
Zo moest de impeller hoognodig gecontroleerd worden. Dat is een klein rubberen dingetje dat zorgt voor de aanvoer van koud buitenwater om de motor te koelen:
Impeller

Ik rekende op vervanging van de huidige (ze gaan ongeveer 3 jaar mee) en een reserve-exemplaar. Het pompje zit op een goed bereikbare plek, in no time was het pomphuis open en kon ik de huidige impeller bekijken. Die trof ik in absolute nieuwstaat aan! Vervanging was nog lang niet nodig dus het dekseltje kon er weer op.
Verder moest ik nog wat plamuurwerk doen (gelcoat herstellen) en een stripje op de mast vastpoppen. Ook een paar verdachte schroeven rond het vluchtluik konden wel een nieuw laagje kit gebruiken. Omdat ik zowaar nog tijd over had, besloot ik een onderlijkstrekker op de giek te bouwen.
Onderlijkstrekker

Bij thuiskomst bleek het schuimrubber voor de kussens in de punt te zijn gearriveerd. Gelukkig, want als je in de punt ging liggen dan was het verschil tussen kussen en ondergrond eigenlijk niet meer merkbaar. Het elektrisch broodmes blijkt ook goed door polyethyleen te kunnen zagen, vanaf nu slapen we weer goed.
Nieuwe kussenvulling
Het deed ons wel weer beseffen hoe klein de kooien in de punt van de Defender zijn. Je moet echt veel van elkaar houden om daar met z'n tweeën lekker te kunnen slapen. Gelukkig is dat voor ons geen issue ;)

04 mei 2009

Meivakantie 2009

Omdat het weer in de meivakantie meestal erg prettig is, besloten we dit jaar om deze week te promoveren tot onze eerste zeilvakantie ondanks het feit dat de meivakantie grotendeels in april viel.

Zondagavond scheepten we in. Boot ingericht (nieuwe slaapindeling: Monique in de hondekooi, Peter in de salon en wij in de punt), proviand gestouwd en zo konden we ons eerste gezinsnachtje op de boot doorbrengen. Dat beviel goed, ondanks de regen die in de boot zelf viel door condens; helaas had die bui ervoor gekozen om boven mijn hoofd los te barsten.

Maandag zouden we halve wind naar Hellevoetsluis varen. Het beloofde een rustig dagje te worden, 13 knopen wind is lekker doortoeteren tenslotte. Goed te doen op genua en grootzeil... met 8 knoopjes woei gingen we de haven uit, zonnetje erbij, prachtig weer dus! Maar voor we bij de Haringvlietbrug waren keken we al tegen de 18 knopen aan! Dat is serieus te hard voor de genua, dus kon ik op een stampend drijfnat voordek het voorzeil gaan verwisselen. Altijd een feest als je je zeilpak vergeten bent aan te trekken.
Papa is weer dom bezig

Met de fok op en de grootschootoverloop helemaal naar lij was de boot goed te beheersen. Jammer dat de GPS nog stuk is, we zagen op ons onbetrouwbare log absurd hoge snelheden verschijnen. De 19 mijl zeilen deden we in iets minder dan 3 uur, een gemiddelde van 6,3 knoop dus en dat is voor dit bootje behoorlijk goed. Zeilen in deze omstandigheden vereist wel concentratie.
Concentratie bij de stuurman
Op de dijk van H'sluis nog even gemeten: windje 6 met goeie vlagen 7, een klein beetje meer dan de 2-3Bft die voorspeld was...

Dinsdag was een druilerige dag die we al slenterend door Hellevoetsluis hebben doorgebracht. Erg leuk stadje maar ga niet naar de Heliushaven. Die ligt ver buiten het dorp op een zeer ongunstige plek.
Woensdag wilden we eigenlijk de zee op maar de wind vond van niet. Die besloot het namelijk rustig aan te doen (2-3 knopen) dus zijn we heel kalmpjes aan naar Den Bommel gevaren. Strakblauwe lucht en dito water.
Schipperse doet het kalm aan

Den Bommel is een gezellig klein haventje in een dorp waar helaas hetzelfde verhaal geldt als in Stad aan 't Haringvliet: de laatste supermarkt is dicht (staat te koop, mocht u ondernemersgeest bezitten dan ligt hier een kans), de snackbar doet het ook niet meer en of het restaurant nog in bedrijf is of niet is mij niet duidelijk. Met het verschijnen van de laatste Bommel is ook hier alle actie uitgestorven blijkbaar. Gelukkig is er een standbeeld van mijn dochters held te vinden.
OBB en MS naast elkaar

Donderdag alweer geen wind maar wel mooi weer, we hebben nu geleerd dat opkruisen bij 2 knopen wind niet te doen is. We moesten echter wel een beetje op tijd terug zijn in de haven omdat ik 's avonds weer een andere zeilafspraak had...
Einde dus van de korte maar mooie vakantie. Het was weer genieten! Nou nog een filmpje in elkaar draaien, met veel grappen van Peter en Monique die zich prima vermaakt hebben. Wij ook trouwens.
Speciaal voor pa