Lowestoft

Om 12:00 boordtijd gaat de wekker alweer, we moeten eruit om het leefritme niet teveel te verstoren en natuurlijk onze haven en het stadje te verkennen! Eitjes gebakken voor het ontbijt terwijl de boot door Eric en Jeroen verhaald werd naar de plek die op de laatste foto te zien was. Daarna kon het gezelschap onder de douche, wat hard nodig was. Ik kon de zoutbrokken op mijn gezicht in de spiegel zien zitten...

Lowestoft is een klein badplaatsje aan de Oostkust van Engeland. Er is zowaar een strandje, een pier en een soort van entertainment centre. Brighton maar dan piepklein.


Een clubje kleine open bootjes koos de zee voor een wedstrijdje, spectaculair in de knobbelige zee. De scheepjes hielden zich erg goed!
Lopend door het stadje, dat dezelfde sfeer ademt als veel kleine plaatsjes uit Engelse detectives, verbazen we ons over de vele schoorstenen (vanwege steenkool als verwarming), de spitsstroken dwars door het centrum en de leegstaande panden her en der. Is de economische crisis hier toegeslagen of is dit een gevolg van de trek naar de grote steden c.q. de vergrijzing? Qua bevolking moeten we stiekem een beetje lachen om de gemiddelde omvang van de Engelsman (eigenlijk triest) en de werkelijk fenomenale hoeveelheid tatouages die iedereen hier lijkt te hebben. Rare mensen, die Britten.

Eten doen we natuurlijk in de pub die tegenover de haven gelegen is: The Harbour Inn, hoe voorspelbaar. Ze serveren een goeie gesmoorde kipfilet en bieden gratis internet aan. Snel de laptop van boord gehaald om de laatste GRIB-files op te halen. Dat zijn bestandjes waarin de weersvoorspellingen voor een gebied in groot detail opgenomen zijn en die hebben we nodig om de terugtocht te plannen. De windvoorspelling suggereert een route over IJmuiden terug, maar daar heb ik niet de goede kaarten voor. De heenreis omgekeerd varen is echter een goede tweede keus die weliswaar in de morgen wat minder wind zal hebben maar voor de rest een keurige 12 knopen. Het enige risico is de windrichting, die schijnt voornamelijk oostelijk te zijn als wij zo'n beetje een oostelijke koers naar Stellendam moeten gaan varen. Dat betekent opkruisen en dus een langere tocht. Nu ja, dat moet dan maar, wie weet valt het allemaal mee. Vijfendertig pond armer en twee pond zwaarder gaan we terug naar de boot. Een live bandje in de jachthaven zorgt voor wat vrolijke klanken van klassiekers uit de popmuziek (Lust for Life bv). Eric gaat slapen, samen met Jeroen babbel ik nog wat door over van alles en nog wat. Voor we er erg in hebben is het alweer 12 uur, terwijl de wekker om 7 uur gaat ratelen. We willen in het staartje van hoogwater naar buiten om te profiteren van een rustige zee en daarna de zuidelijke ebstroom op te pikken. We zullen dus goed moeten doorwerken morgenochtend.